• No Products in the Cart
Marina de Haan
0
  • No Products in the Cart

In de eerste dertig seconden zorgt hij ervoor dat iemand zich welkom voelt. Of dat nu telefonisch is of iemand die een afspraak heeft bij Noorderkwartier. Receptiemedewerker Ard Veenstra straalt als hij vertelt over zijn werk. “Ik ben trots op mijn werk, omdat het waarde creëert. Het is voor mij een voldoening om met mijn dienstverlenende karakter op de juiste plek te zitten”, vertelt de
39-jarige gepassioneerd.

Dagelijks kijkt hij uit naar zijn werk. “Ik werk intensief en altijd met veel plezier. Ik vind het belangrijk dat iedereen zich welkom voelt bij ons.” Naast het ontvangen van gasten is Ard verantwoordelijk voor het bemannen van de telefooncentrale, administratieve ondersteuning en kopieerwerk. “Het werk is heel afwisselend. Geen dag is hetzelfde. Je bent gastheer van het bedrijf, het gezicht van de zaak. Ik ben me ervan bewust dat ik daarom representatief moet zijn.”

Ard heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Soms een beetje te groot. Dan ontstaat er, zoals hij het zelf noemt, kortsluiting. “Gelukkig houdt Noorderkwartier goed rekening met mijn zwaktes.” De harde werker heeft een bipolaire handicap. In zijn tienerjaren heeft hij twee psychoses gehad. “Toen mijn moeder overleed en een paar jaar later in mijn examenjaar. Ik ging toen maar door en kon niet stoppen. Dan ontstaat er dus een soort kortsluiting in mijn hoofd.”

Hij zoekt rustig naar woorden om zijn beperking te omschrijven. “Ik word dan heel onrustig en ben gewoon niet meer te remmen. Ik heb dan echt hele drukke buien.” Inmiddels kent Ard zijn ziektebeeld goed. “Ik ken mezelf goed en ik kan benoemen wat wel en niet lukt.” Structuur en overzicht helpen om een psychose tegen te gaat. Dat heeft Ard gelukkig bij Noorderkwartier.

Die structuur had hij ook in zijn gezin, totdat zijn ouders kwamen te overleden. “Mijn moeder overleed aan kanker toen ik zestien was. Jaren later verloor ik mijn vader aan diezelfde ziekte. Ik heb het daar nog steeds moeilijk mee. Het heeft veel impact op zijn leven. “Zoiets moet je gewoon verwerken. Iedereen doet dat op zijn eigen manier. Ik ben compensatiegedrag gaan vertonen en heb mezelf veel druk opgelegd. Ik doe mijn best het zo goed mogelijk te verwerken.” Maar het verdriet van zijn ouders zit erg diep. “Ik mis de rust van een gezin. In mijn eentje kan ik geen gezin zijn. Dat vind ik heel erg moeilijk.”

Ondanks zijn turbulente verleden probeert Ard meer in het nu te leven. “Ik vind dat best ingewikkeld, maar het is niet onmogelijk. De dingen die in het verleden gebeurt zijn moet ik een plekje geven.” Met de juiste hulp en begeleiding kan Ard zich goed blijven ontwikkelen. “Noorderkwartier draagt daar zeker aan bij.”

Noorderkwartier heeft helemaal geen geheimen meer voor Ard. “Ik ken het bedrijf van binnenuit. De meeste telefoonnummers van werknemers ken ik uit mijn hoofd. En ook het organigram kan ik dromen. Je wordt er accuraat in, omdat je er veel mee werkt. Accuratesse maakt tempo zonder slordig te worden”, zegt hij helder. “Ik ben dankbaar dat ik dit werk mag doen!”

Bron: publicatie TROTS! / Foto: MDG Media

YOU MIGHT ALSO LIKE