• No Products in the Cart
Marina de Haan
0
  • No Products in the Cart

‘Elk papiertje verpest ik met bootjes’

  • Marina
  • mrt 1, 2020
Willem Eerland

Willem Eerland loopt maandagmiddag de expositieruimte van het IJmuider Zee- en Havenmuseum binnen. Even is hij stil. In alle rust kijkt hij hoe zijn kunstwerken hangen. Eerland knikt tevreden: “Mooi. De band met IJmuiden is altijd geweest.”

Het is precies dertig jaar geleden dat Eerland (69) voor de eerste keer zijn werk tentoonstelde in het gemeentemuseum van Katwijk. Het is tevens zijn debuut in IJmuiden. Exposeren is niet zijn dagelijkse bezigheid.

“Het is vooral een hobby. Ik heb maar een paar keer geëxposeerd: in een Deens visserijmuseum in Troense, in Vlaardingen en weleens in Amerika bij internationale exposities”, vertelt hij bescheiden. Zo hing zijn werk als zogenoemde ‘core artist’ in The Maritime Gallery en bij de befaamde J. Russell Jinishian Gallery, beide in de Amerikaanse staat Connecticut.

Olieverf
Zo’n 45 werken zijn bij de expositie ‘Schepen in IJmuiden’ te zien. Vooral olieverf, maar ook een klein deel in aquarel. Van passagiersschepen, havens en jachten tot reddingsboten en sleepboten. “Het is moeilijk uit te leggen, maar ik heb alles met schepen. Ik ben niet aan boord geboren, maar wel op een sleepboot opgegroeid. Schepen zijn mijn leven. Het is een tik, ik moet schilderen. Het heeft niet met commercie te maken, vaak is het niet eens verkoopbaar.”

Tevreden is hij bijna nooit. “Dat komt omdat ik perfectionistisch ben. Ik ben nooit klaar voor een expositie. Ik probeer altijd beter te worden.”

Eerland, inmiddels met pensioen maar voorheen directeur van de Veerdienst in Schoonhoven, tekent al zijn hele leven. “Ieder papiertje verpest ik met bootjes. Zelfs als ik nu in een vergadering zit en er ligt pen en papier naast me, dan doe ik dat nog steeds.”

Tekenlessen
Het was 1980 toen hij samen met een vriend besloot tekenlessen te nemen. “Bij schipper/schilder Jan Neef heb ik het vak goed geleerd. Maar ik ben eigenwijs, dus heb ik ook schilderlessen genomen bij een zeeschilder. Kort daarop ben ik zelf gaan schilderen. Dat resulteerde in mijn eerste expositie in 1990.”

Voor de huidige expositie heeft hij verschillende nieuwe werken gemaakt. “De Noord-Holland bijvoorbeeld. Wat een stoer schip”, zegt hij wijzend naar de IJmuidense sleepboot. “Mijn vader was sleepbootkapitein en ik voer altijd met hem mee. We kwamen in contact met de sleepboten van Wijsmuller. Zij kwamen met sloopschepen over zee, wij sleepten ze naar de sloperij.”

Limonade
De proefvaart van de destijds nieuwe sleepboot Willem Barentsz vergeet hij nooit meer. “Nadat we de boot begeleid hadden naar de Rotterdamse Parkkade, zijn we door kapitein Oene Edelenbosch uitgenodigd in zijn nieuwe hut. Daar kreeg ik limonade. Als jongen van 13 vond ik dat fantastisch.”

Overigens is Eerland zelf ook gaan varen. Hij begon op zijn veertiende als dekzwabber, uiteindelijk werd hij kapitein. “En dat laatste nou uitgerekend op de Assistent I, een voormalige sleepboot van Wijsmuller.”

Ander nieuw werk is de binnenkomst van de MS Johan van Oldenbarnevelt. “Ik weet nog dat ik door mijn vader uit de kooi werd gehaald toen het schip verlicht aan de Amsterdamse kade lag. Mijn vader vond het zo mooi, dat ik het ook moest zien. Fascinerend.”

Schetsen
In zijn atelier staan altijd twee of drie werken op de ezel. Hij wisselt graag af. “Ik maak eerst een schets. Nou, eigenlijk, maak ik honderdduizend schetsen. Daar kan ik niets mee, alles is kriskras door elkaar. Pas als ik een compositie heb, ga ik naar foto’s kijken. Liever nog kijk ik naar bouwtekeningen. Ik wil dat het zo precies mogelijk is. Ik schilder en teken zoals ik het wil, zoals ik het zie. Misschien is dat een beetje te realistisch, maar ik wil en zie het zo.”

Bron: Noordhollands Dagblad, februari 2020
Foto: United Photos/Paul Vreeker

YOU MIGHT ALSO LIKE