• No Products in the Cart
Marina de Haan
0
  • No Products in the Cart

Atse en Maartje willen een nieuw droomhuis op droomplek: ‘We willen met elkaar met de seizoenen leven’

  • Marina
  • jun 26, 2020
Maartje van Vliet Atse Hamers

Atse Hamers (40) en Maartje van Vliet (40) zijn makers. Ze houden ervan om te creëren, om te ondernemen. Dus gooiden ze drie weken geleden hun kerk aan de Beverwijkse Prinsessenlaan in de verkoop voor een tweede droomhuis. „We gaan dit huis niet verlaten voor een rijtjeshuis”, zeggen ze.

Ze waren pas een jaar samen toen ze de kerk kochten. Atse, een echte man van de zee uit Wijk aan Zee, en de Amsterdamse Maartje leerden elkaar kennen op een feestje in strandtent Timboektoe. „Met mijn vrienden ging ik op de fiets naar Timboektoe. Het was een heel avontuur. We sliepen op het terras, dat kon toen nog. Daar liep ik Atse tegen het lijf.” Voor hem was het liefde op het eerste gezicht. „Ik zag een ontzettende stuiterbal door heel het feest. Dat is niet veranderd. Daarom vind ik haar nog zo leuk.”

De twee die inmiddels ouders zijn van Lux (9) en Borre (6), wisselden vrij snel nummers uit en Hamers ging bij haar op bezoek in de hoofdstad. „Hij heeft een poging gedaan om in de stad te wonen”, zegt Maartje die D66-raadslid is in Beverwijk. „Maar een jongen van de zee kan je niet weghouden van de zee.”

Atse knikt: „Amsterdam was voor mij heel ver van de zee, Beverwijk is eigenlijk al ver. Ik had in de stad geen ruimte om me heen. Ik kon daar niet timmeren, geen herrie maken. Het idee dat je niet kan parkeren, benauwde me al. Voor even was het leuk, een avondje uit op de fiets.”

Droomhuis

Ze besloten zich te oriënteren op Wijk aan Zee. Toen ze zagen dat het kerkje uit 1927, een gemeentelijk monument, te koop stond, maakten hun harten een sprongetje van enthousiasme. Ze vonden hun droomhuis in Beverwijk en deden een bod. „Compleet gestoord natuurlijk om een huis te kopen als je elkaar pas net een jaar kent”, lacht Atse die al vijftien jaar eigenaar is van Outstanding Events, een bedrijfsevenementenbureau met blokarten als belangrijkste activiteit.

De aankoop pakte meer dan goed uit. Het duurde anderhalf jaar om de juiste vergunning te krijgen. De kerk moest immers een woning worden. In de tussentijd mocht het stel wel in de kerk verblijven. „We konden hier gewoon zijn en nadenken wat we wilden”, vertelt Maartje.

De beste vriend van Atse, Wim Aardenburg, is architect. Hij was net afgestudeerd. Avonden spraken ze met elkaar over hun wensen en waar ze zichzelf over tien jaar zagen. Met die informatie is hij aan de slag gegaan. „Ik wilde graag de keuken in het midden van het huis”, zegt Maartje wijzend naar de keuken die precies in het hart van de kerk is gebouwd. „In Amsterdam had ik een aparte keuken, terwijl ik alleen stond te kokkerellen zat Atse gezellig met vrienden aan tafel. Dat wilde ik nooit meer.”

Boven de keuken is een verdieping gebouwd waar de slaap- en badkamer zijn. Kerkelijke elementen, zoals de sierpijpen van het orgel en de kansel, zijn intact gehouden.

Herinneringen

Het mooie aan de kerk is dat alles op honderd vierkante meter gebeurt. Maartje: „We leven hier met zijn allen. Er zijn geen barrières, alles is open. We zijn altijd bij elkaar. Het is een plek waar je je juist heel erg kan terugtrekken, waar je thuis bent en tot rust kan komen.”

In de kerk zijn herinneringen voor het leven geschreven. Zo hebben er verschillende huiskamerconcerten plaatsgevonden, met onder meer zangeres Janne Schra. Voor beide waren die concerten een hoogtepunt. Ze vierden ook het WK-voetbal met honderd man. En door de grote keuken en tafel van vijf meter waren ze vaak de uitvalsbasis voor leuke avonden.

Zoals ieder mens leed meemaakt, zijn Atse en Maartje daar niet bespaard van gebleven. Tijdens de verbouwing in augustus 2010 is Lux tien weken te vroeg geboren. „Ze kwam onverwacht eruit piepen”, verklaart Maartje. „Daarna heeft ze nog zeven weken in het ziekenhuis gelegen, waarvan tien dagen op de IC.”

Atse: „In drie jaar tijd zijn vier familieleden van mij overleden. Familie uit Overijssel is bij ons komen slapen. Ook zo gebruiken we de kerk.” Maartje: „Maar we zijn niet het type mens dat bij de pakken gaat neerzitten. Het is voor ons ook gewoon verder gaan.”

Droomplek

Nu gaan ze ook verder en is de kerk inmiddels verkocht. Atse: „Het is gek om je droomhuis te verkopen. Al onze vrienden en kennissen zeggen dat ook, maar we krijgen een nieuw droomhuis op een droomplek.” Maartje: „We willen de weidsheid. We willen de natuur. We willen onze kinderen meer laten opgroeien met de elementen van de natuur. We willen met elkaar met de seizoenen leven.”

Duurzaamheid is een belangrijk thema in hun leven. Het is iets waar ze altijd al bewust mee bezig zijn. Zo zijn alle lampen in de kerk ledverlichting, letten ze op hun afval- en plasticverbruik en hergebruiken ze verschillende materialen: ’circulair bouwen is geweldig’. „We zijn zeker geen heiligen, maar we geloven wel dat een betere wereld bij jezelf begint. Daar zijn wij erg mee bezig. De ultieme uitdaging is om een huis te bouwen wat helemaal zelfvoorzienend en co2-neutraal is. Zo kunnen we onze voetafdruk op de wereld nog kleiner maken dan nu.”

Op de Beverwijkse Buitenlanden staat de boerderij Landgoed Rorik. Maartje: „Wij gaan daar een paradijsje creëren waar alle IJmonders hopelijk hun biologische vlees en verse groentes, zonder tussenkomst van de supermarkt, komen ophalen. En waarom zou je boontjes uit Kenia halen, als je hier boontjes uit de polder van Beverwijk kan krijgen?”

Cirkel

Daarnaast worden tien eco-lodge’s gebouwd en komt er een weeshuis voor kunst dat nergens een plek kan krijgen. Ze werken samen met boer Kasper Hoex van De Groente Amsterdammer en architect Studio Valkenier, die hun nieuwe huis gaat ontwerpen. Ook komt er een restaurant in een kas.

„Het is nog even onze kerk”, zeggen ze dan, terwijl ze om zich heen kijken. „Over twee maanden niet meer. Dat is toch wel gek. Maar we weten dat het door de nieuwe bewoners gewaardeerd wordt. Ook een stel dat uit Amsterdam komt.” Zo lijkt de cirkel rond. „De hele verbouwing van de kerk was een avontuur. Leuk, dat gaan we nu nog een keer doen!”

Bron: Noordhollands Dagblad, juni 2020
Foto: Ronald Goedheer

YOU MIGHT ALSO LIKE