• No Products in the Cart

Even geen contact meer met je vrienden door coronadiscussies? ‘No way!’, zegt voorganger Arjen ten Brinke

  • Marina
  • dec 1, 2021
Arjen ten Brinke

‘Hoe is het met de liefde voor onze broers en zussen?’, vroeg voorganger Arjen ten Brinke van Mozaiek033 afgelopen zondag via de livestream van Mozaiek0318. Volgens Ten Brinke moeten we in een steeds verder polariserende samenleving de ander liefhebben. ‘Juist als het schuurt, en als het spannend wordt.’

De aanhoudende coronacrisis zorgt voor onrust op sociale media, verdeeldheid tussen gevaccineerden en ongevaccineerden en families waar niet meer met elkaar gesproken wordt. Voorganger Arjen ten Brinke van de evangelische kerk Mozaiek in Nijkerk sprak daarom zondag over ‘Post voor Mozaiek’, waarin hij een oproep deed om een stap naar voren, naar elkaar, te zetten. In zijn preek, die tot nu toe ruim vijftienduizend keer is bekeken, behandelt hij het bijbelgedeelte Openbaring 2 vers 1 tot en met 7, waarin Johannes een brief schrijft aan de gemeente in Efeze.

In deze coronacrisis preken uit Openbaring, is dat niet spannend?

‘Ja, dat is het zeker. Er wordt nu veel over Openbaring gesproken, tegelijkertijd wil ik er niet voor weglopen. Ik wil ook niet de woorden uit het bijbelboek zomaar op 2021 plakken. Daarom heb ik gekozen voor de brief aan Efeze uit Openbaring.’

Waarom wilde u hierover preken?

‘Voor elke preek bid ik altijd: ‘Heer, wat mag de gemeente nu in deze tijd en in deze context horen?’’ Ik kwam op de gedachte: ‘God houdt van de kerk in Nederland’. Het zette me aan het denken over de huidige polarisatie. Ik zie het binnen onze kerk gebeuren, maar ook in vriendenkringen en families. Als ik naar Mozaiek, en de kerk in Nederland kijk, zie ik veel moois gebeuren. Maar de gemeente Efeze krijgt in de brief van Christus via Johannes wel kritiek. Als wij feedback krijgen van God is het volgens mij altijd dat we mogen liefhebben. Hoe meer je je ingraaft in standpunten, hoe ingewikkelder het wordt om de ander lief te hebben. En liefde is precies wat we nu nodig hebben.’

Wat betekent liefhebben in deze coronatijd?

‘We vinden zo veel met z’n allen over de coronamaatregelen, vaccinaties en 2G. Misschien vergeten we daardoor het eerste gebod: liefhebben. Het is een werkwoord. Het is de telefoon pakken en die vriend of vriendin bellen. Het is naar iemand toestappen. Ook als je het niet eens bent met iemands standpunt. Juist nu worden we uitgedaagd van elkaar te houden. We moeten vol aan de bak. We zitten te vaak vast in onze standpunten waardoor we een stap achteruit, van iemand vandaan, zetten in plaats van naar iemand toe.’

U roept luisteraars op een stap naar voren te zetten. Zijn de verschillen daarvoor niet te groot?

‘De kerk is een afspiegeling van de maatschappij. Als je binnen de kerk een volgeling van Jezus bent, dan gaat het om liefhebben. That’s it. Volgens mij gaat het uiteindelijk niet om COVID-19. Ook over andere standpunten, zoals iemands kijk op Israël en lhbtqi, kunnen we binnen de kerk verschillen. En dat mag. De standpunten mogen naast elkaar blijven staan in de kerk, en toch kunnen we van elkaar blijven houden.’

Het is toch makkelijker om weg te stappen en de confrontatie niet aan te gaan?

‘Dat klopt, maar wat ik zie sinds ik de keuze heb gemaakt om de verbinding aan te gaan, is dat ik dicht bij anderen blijf. Over de inhoud praten lijkt voor mij in deze coronadiscussie weinig op te leveren. De argumenten zijn al lang uitgewisseld. Een vriend van mij zei laatst dat hij even geen contact meer wilde. Maar ik zei direct: no way, we zijn vrienden van elkaar. Ik stelde voor elkaar te ontmoeten, omdat hij niet wist hoe ik in deze discussie stond. We zijn nog steeds vrienden, en ik hou van hem. Als je elkaar ontmoet, gebeurt er altijd iets.’

Die stap naar voren, hoe ziet dat er praktisch uit?

‘Dat kan als kerk en individueel. Individueel begint het volgens mij eerst met stil worden, en naar Jezus gaan met alle drukte, boosheid en getwitter. Als iets me irriteert of ik boos ben, en dat gebeurt geregeld, dan merk ik dat ik ergens de liefde aan het loslaten ben. Dan ga ik terug naar Jezus. Ik merk dat mijn hart dan verandert. Dan kan ik naar iemand toestappen en het gesprek aangaan.’

Als we elkaar niet liefhebben, doen we God dan tekort?

‘Ik geloof dat als wij als kerk in Nederland elkaar liefhebben, en voor elkaar door het vuur gaan, wij een getuigenis zijn voor onze omgeving. Waarin is de kerk anders verschillend dan Twitter en Facebook? Als we meedoen met vooroordelen, dan zijn we niet anders dan de wereld om ons heen.’

Wat voor reacties hebt u gekregen?

‘Ik heb nog nooit zo veel WhatsApp-berichtjes gehad van mensen die vertelden dat ze het gesprek zijn aangegaan. Ik hoorde van twee vrienden die al twintig jaar bevriend waren. De een snapte niet dat de ander zich liet vaccineren. Er kwam verwijdering en de liefde maakte plaats voor verbittering en boosheid. Totdat één van de twee de ander uitnodigde om te gaan wandelen. Ze uitten hun boosheid en bitterheid naar elkaar. Opeens was het alsof er een Derde bij kwam. Het gesprek veranderde, hun hart veranderde. De standpunten niet, maar dat is niet erg. Opeens was Jezus erbij. Uiteindelijk eindigde deze wandeling op de knieën.’ <

Lees verder in het Nederlands Dagblad.

YOU MIGHT ALSO LIKE