• No Products in the Cart

Hoe corona twee vrienden verdeelde, en ze elkaar toch weer vonden. ‘Het begint met zelfkennis’

  • Marina
  • dec 5, 2021
Vrienden

Ewout van de Groep en Jaap de Graaf zijn beste vrienden. Ze kennen elkaar door en door, houden van een geintje, en voeren goede gesprekken. Al acht jaar is hun band ijzersterk. Totdat hun verschillende standpunten over de coronamaatregelen hen uit elkaar dreef, en ze elkaar bijna uit het oog verloren. ‘We waren bang om elkaar kwijt te raken.’

Ze hadden zo broers kunnen zijn. Niet alleen vanwege hun lengte – De Graaf (49) is 2.01 meter, Van de Groep (40) 1.99 meter – maar vooral door de goede dynamiek. Ze hebben het beste met de ander voor, en dagen elkaar uit. In humor, en vragen over het leven. ‘Onze vriendschap is fantastisch’, zegt De Graaf. ‘Ik gun iedereen een Ewout als vriend.’

Door de aanhoudende coronamaatregelen is de maatschappij aan het polariseren. Groepen mensen staan tegenover elkaar. Ook De Graaf en Van de Groep kwamen in dat polariserende vaarwater terecht. Dat gebeurde geleidelijk.

Van de Groep: ‘De maatschappij lijkt een gevangenis te worden. Ik word dan juist alert. Vroeger ben ik binnen de lijntjes gedrukt. Nu voelt het alsof ik door de overheid ook binnen de lijnen wordt geduwd. Als het leven voor mij vernauwd gaat aanvoelen, word ik een soldaat. Dan ga ik overtuigen en standpunten doordrukken. Jaap heeft dat gevoeld.’

Relatie
Van de Groep zat negentien jaar bij de Koninklijke Marechaussee voordat hij zeven jaar geleden Kingdom Care opende, een praktijk voor coaching en counseling. Nu begeleidt hij als relatiecoach koppels en individuen. Hij is zestien jaar getrouwd met Jenny. Samen zijn ze ouders van twee pleegkinderen. De Graaf is teamleider bij de brandweer, en 25 jaar getrouwd met Anita. Samen hebben ze twee dochters.

‘Voor mij is het vertrouwen in de overheid optioneel: soms wel, soms niet.’

De mannen wonen op nog geen 150 meter van elkaar, in dezelfde straat. Ze gingen naar dezelfde Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. Toch kenden ze elkaar niet. De Graaf: ‘In deze straat wonen veel mensen uit de vrijgemaakte kerk. Met iedereen uit dezelfde kerk en straat zijn we acht jaar geleden een kring gestart. Tussen Ewout en mij klikte het meteen.’ ‘En dat was niet alleen vanwege onze lengte’, grapt Van de Groep. ‘Het contact was meteen zonder filter.’ De Graaf: ‘Oprecht en op zielsniveau.’ ‘Hij is als een grote broer voor me’, vertelt Van de Groep. ‘We levelengoed qua intelligentie, flauwe grappen en inzichten. En we zijn niet bang om diep te gaan.’

De twee bouwen een bijzondere vriendschap op. Ze lachen met elkaar, en durven kwetsbaar te zijn over hun geloofstwijfels. De Graaf: ‘Als dit het geloof is, dan hoeft het voor mij niet, dacht ik jaren geleden. Met Ewout kon ik daar over praten.’ En andersom ook. Van de Groep: ‘De kerk was voor mij een gevangenis van ‘moeten’.’ Van de Groep gaat nu minder naar de kerk, hij gelooft nog steeds. De Graaf is lid van de evangelische kerk Mozaiek033 in Nijkerk.

Schuren
Van de Groep raakte december vorig jaar besmet met het coronavirus. Ziek werd hij niet. ‘Ik had alleen een snotneus. Ik snap niet waarom ik mij als gezonde veertiger met een goed immuunsysteem zou laten vaccineren. Dan volg ik de menigte niet. Ik kies wat ik denk dat goed is. Jaap heeft ook corona gehad, dat was wel pittig, maar hij is ook gezond. Ik snap dan niet dat hij het vaccin neemt, terwijl zijn immuunsysteem bewezen heeft goed te werken. Dan ga ik in overdrive.’

De Graaf: ‘Zijn houding verandert dan, zijn stem wordt wat harder. ‘Snap je het dan niet?’, vraagt hij dan. Ik raak daar niet erg van onder de indruk. Op zo’n moment kan ik er niets mee. Ik heb vertrouwen in het vaccin, omdat ik in de kern mensen vertrouw. Vanuit dat oogpunt vonden we elkaar niet in de discussie.’

Van de Groep trekt naar eigen zeggen zijn soldatenpak aan, hij neemt een vechtershouding aan. De Graaf draagt mogelijk meer een advocatenpak. ‘Advocaat van de overheid’, reageert Van de Groep.

De Graaf: ‘Ik geloof dat de overheid het beste met ons voor heeft.’

Van de Groep: ‘Voor mij is het vertrouwen optioneel: soms wel, soms niet.’

De Graaf: ‘We zitten in een situatie die zo uniek is. Hier is geen draaiboek voor. Ik snap dat de overheid keuzes moet maken, en ik begrijp dat die lastig zijn. Ik heb vertrouwen dat mensen goede intenties hebben totdat het tegendeel bewezen is. Daar schuurt het tussen ons.’

‘Nu kunnen we er rustig over praten, maar dat lukte eerder niet. We zaten op standpuntenniveau.’

Van de Groep: ‘Ik zie het meer als: de wereld is gebroken, en ligt in puin. Deze pandemie is het gevolg van die puin. COVID-19 heeft grip op de hele wereld, het heeft bijbelse proporties. Dan ga ik zwart-wit denken: Satan is heerser van de wereld en er is het Koninkrijk van God. Licht en duister. Hoe meer ruimte de QR-code krijgt, hoe meer ik denk: zie je wel, controle. Het is een bevestiging.’

De Graaf: ‘Nu kunnen we er rustig over praten, maar dat lukte eerder niet. We zaten op standpuntenniveau. Daar schrokken we zelf van, dat is nooit zo geweest. We hebben geprobeerd om elkaar te overtuigen, maar dat werkte niet. We waren allebei bang om elkaar te verliezen.’

Intenties
De comfortabele en veilige vriendschap was tijdelijk zoek. En dat terwijl hun intentie hetzelfde was. ‘Onze intentie was liefde. We waren allebei bang dat de ander het verkeerde zou kiezen’, zegt Van de Groep. ‘Ik wilde Jaap bij mij hebben.’ De Graaf: ‘Ik wilde niet in een kamp, ik wil geen soldaat zijn.’

De Graaf belde Van de Groep kortgeleden op om te gaan wandelen. ‘Ik voelde afstand tussen ons. Ik dacht: dit is niet de goede weg.’ Ze hebben anderhalf uur door het dorp gelopen. ‘Ik sprak mijn angst uit. Ik zei tegen hem dat ik bang ben om hem te verliezen’, zegt Van de Groep. ‘Op dat moment veranderde alles. Ik had een soldatenpak gecreëerd om de grond onder mij te voelen, maar het was een schijnzekerheid. Ik moest eerst mijn pak uitdoen, mijn angst voelen, begrijpen en toelaten. Pas toen was er ruimte voor Jezus.’

De Graaf: ‘We waren als de Emmaüsgangers. Het was alsof Jezus met ons opliep, en tegen ons zei: ‘Jongens, ik ben er bij. Laten we samen lopen op het pad wat ik voor jullie in petto heb.’ We noemen Jezus altijd liefkozend ‘Big J’. We hebben Hem bedankt, en gaven elkaar een knuffel. Tegen de liefde van Jezus kan niets op. Ik gun iedereen die een standpunt heeft een ontmoeting met Big J.’

De sleutel om boven de standpunten uit te stijgen is volgens de vrienden elk individu zelf. Van de Groep: ‘Het begint met zelfkennis. Alle polarisatie aan de buitenkant is polarisatie aan de binnenkant. Dat mag je ontdekken. Alles wat aan de buitenkant gebeurt, is een reflectie van wat van binnen speelt. Als je bereid bent te leren, dan kun je vooruit.’ <

Lees verder in het Nederlands Dagblad.

YOU MIGHT ALSO LIKE